Miasto Szczecinek zostało założone w roku 1310 na wąskim terenie oblanym jeziorami: od północy Wielimie, a od południa Trzesiecko. Specyfika obszaru, jego wyjątkowe ukształtowanie nadawały obronny charakter miastu.
Szczecinek był ważnym punktem handlowym. Przez jego tereny przebiegał szlak solny z Kołobrzegu do Wielkopolski, przez Białogard, Parsęcko i Trzesiekę. Tędy również prowadziła droga handlowa ze Sławna do Wielkopolski, zwana „via magna”, oraz najważniejsza „via marchionis” łącząca rozdzielone wówczas części Nowej Marchii. Wszystko to było pomyślną wróżbą przyszłych losów miasta. Zapewniało rozwój gospodarczy i obronny.
Dla turystyki ważnym rozdziałem w dziejach Szczecinka był rok 1910, 600-lecie istnienia miasta. To w tym okresie padło kilka ważnych decyzji dotyczących tej dziedziny gospodarki. Wzorcowo zagospodarowano jezioro Trzesiecko, sytuując nad jego brzegiem szereg przystani, plaż i ośrodków wodnych. Na przeciwległym od miasta, południowym krańcu jeziora o wdzięcznej nazwie „Mysia Wyspa”, został wybudowany kompleks rozrywkowo-gastronomiczny. Po jeziorze zaczęły kursować dwa statki spacerowe. Szczecinek był również miejscem zawodów bojerowych, hippicznych oraz wielkiego pochodu kończącego karnawał. W tym okresie powstało wiele pensjonatów przyjmujących turystów nawet z głębi Rzeszy. Do roku 1939 Szczecinek był znaczącym kurortem. Niestety II Wojna Światowa zahamowała jego rozwój.
Obecnie jest to 40 tysięczne miasto, o dużych możliwościach. Jako jedno z większych w województwie zachodnio-pomorskim, o unikalnych walorach antropogenicznych i przyrodniczych, stanowi ciekawy punkt wypadowy dla aktywnych turystów. Z całą pewnością może konkurować z nadmorskimi i mazurskimi miejscowościami.